Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 18.11.2026 Pochodzenie: Strona
zespawanie styków wyłącznika ma miejsce, gdy nadmierne ciepło powoduje stopienie współpracujących styków, uniemożliwiając prawidłowe otwarcie wyłącznika podczas awarii lub operacji przełączania. Typowymi czynnikami wpływającymi na to są wysokie prądy zwarciowe, niewystarczający nacisk styku, wielokrotne przełączanie obciążeń o dużym rozruchu i długotrwałe wyładowania łukowe. Warunki te mogą zagrozić ochronie obwodów, zwiększyć ryzyko uszkodzenia sprzętu i prowadzić do nieoczekiwanych przestojów w przemysłowych systemach elektrycznych. Zrozumienie materiałów stykowych, konstrukcji komory łukowej, mechanizmów operacyjnych i odpowiednich procedur konserwacji pomaga inżynierom elektrykom zidentyfikować ryzyko spawalnicze i wybrać wyłączniki odpowiednie do ich zastosowania.
Spawanie kontaktowe jest napędzane głównie energią cieplną przekraczającą temperaturę topnienia materiałów stykowych, zwykle z powodu wysokich prądów zwarciowych lub obniżonego nacisku kontaktowego.
Skład pól stykowych (np. srebro-wolfram vs. tlenek srebra i kadmu) bezpośrednio decyduje o odporności kruszarki na spawanie pod obciążeniem.
Skuteczne wygaszanie łuku, w dużym stopniu zależne od dobrze utrzymanej komory łukowej, ma kluczowe znaczenie dla zminimalizowania czasu trwania zdarzenia termicznego powodującego spawanie.
Rutynowe badania mikroomowe i termografia to najbardziej niezawodne narzędzia diagnostyczne umożliwiające identyfikację degradacji przed spawaniem, zanim nastąpi katastrofalna awaria.
Spis treści
Kiedy patrzysz na płytkę kontaktową pod mikroskopem, powierzchnia nie jest idealnie płaska. Składa się z mikroskopijnych szczytów i dolin zwanych chropowatościami. Kiedy wyłącznik się zamyka, prąd przepływa tylko przez te maleńkie fizyczne punkty styku. Ponieważ rzeczywista powierzchnia styku stanowi ułamek całkowitego rozmiaru podkładki, gęstość prądu w tych szczytach jest ekstremalna.
Mikroskopijne uszkodzenie styków może powstać w wyniku powtarzających się cykli przełączania, szczególnie w przypadku odbicia styku, wyładowania łukowego lub nadmiernej rezystancji styku. Miejscowe ogrzewanie w mikroskopijnych punktach styku może spowodować tymczasowe zmiękczenie lub stopienie małych obszarów materiału stykowego. Powtarzające się naprężenia termiczne i mechaniczne mogą stopniowo zwiększać chropowatość powierzchni i przyczyniać się do wyższej rezystancji styku. Zwiększa chropowatość powierzchni i rezystancję styku. Makrospawanie reprezentuje tryb całkowitej awarii. Pola stykowe łączą się ze sobą w stałą masę. Nawet gdy zadziała mechanizm wyzwalający i wewnętrzne sprężyny uwolnią zgromadzoną energię, styki nie mogą się mechanicznie rozdzielić. Dynamika termiczna powodująca tę awarię obejmuje miejscowy opór. Prąd elektryczny przepływający przez mikroskopijne punkty styku generuje ekstremalne ciepło w wyniku strat $I^2R$. Kiedy ta skoncentrowana energia cieplna przekracza temperaturę topnienia stopu kontaktowego, metale upłynniają się i wiążą trwale.
Typ spawania |
Skala |
Wpływ operacyjny |
Odwracalność |
|---|---|---|---|
Mikrospawanie |
Mikroskopijne (chropowatości) |
Stopniowy wzrost rezystancji styków i zużycia powierzchni. |
Pęka naturalnie podczas normalnej pracy mechanicznej. |
Makrospawanie |
Makroskopowe (cały pad) |
Całkowity brak przerwania prądu. Wyłącznik pozostaje zamknięty. |
Stały. Wymaga całkowitej wymiany wyłącznika. |
Rozdzielenie styków pod aktywnym obciążeniem powoduje powstanie intensywnego łuku elektrycznego. Powietrze lub gaz izolacyjny pomiędzy płytkami rozdzielającymi ulega szybkiej jonizacji. Tworzy to przewodzący kanał plazmowy, który podtrzymuje przepływ prądu nawet w przypadku separacji metali fizycznych. Łuk ten generuje ogromne naprężenia termiczne. Temperatury rdzenia łuku elektrycznego mogą z łatwością przekroczyć 10 000 stopni Celsjusza.
Długotrwałe wyładowanie łukowe upłynnia metal powierzchniowy pól stykowych. Jeśli styki odbiją się podczas zamykania lub nie rozłączą się całkowicie podczas cyklu otwierania, stopiony metal szybko się ochładza i krzepnie. Rezultatem jest trwałe wiązanie metalurgiczne. Wyłącznik jest teraz zaspawany. Staje się całkowicie niezdolny do przerwania obwodu i usunięcia kolejnych zwarć.
Prądy zwarciowe przekraczające znamionową zdolność wyłączania wyłącznika mogą narazić system styków i elementy wewnętrzne na poważne obciążenia elektryczne i termiczne. Jeśli wyłącznik nie może bezpiecznie przerwać dostępnego prądu zwarciowego, długotrwałe wyładowanie łukowe i nadmierne ciepło mogą uszkodzić powierzchnie stykowe i zwiększyć ryzyko zespawania styków. Właściwy dobór zdolności przerywania jest zatem niezbędny do utrzymania niezawodnej ochrony przed zwarciami.
Wysokie prądy zwarciowe mogą generować znaczne siły elektrodynamiczne w zespole styków. W zależności od konstrukcji wyłącznika i warunków zwarcia, siły te mogą wpływać na stabilność styków i przyczyniać się do odbijania lub rozdzielania styków. W połączeniu z intensywnym wyładowaniem łukowym i miejscowym nagrzewaniem, takie warunki mogą zwiększać ryzyko uszkodzenia styków i spawania.
Wyłączniki automatyczne opierają się na solidnych sprężynach wewnętrznych, które utrzymują odpowiedni nacisk fizyczny pomiędzy współpracującymi polami stykowymi. W ciągu tysięcy cykli pracy sprężyny te ulegają zmęczeniu mechanicznemu. Tracą napięcie. Osłabione sprężyny bezpośrednio zmniejszają nacisk kontaktowy.
Istnieje ścisła odwrotna zależność pomiędzy naciskiem kontaktowym a oporem stykowym. Niższe ciśnienie oznacza mniej mikroskopijnych punktów kontaktu fizycznego. Oznacza to wyższy opór elektryczny. W normalnych warunkach obciążenia ta podwyższona rezystancja generuje miejscowe nadmierne ciepło. Styki powoli ulegają degradacji. W końcu osiągają temperaturę, w której łączą się ze sobą bez wystąpienia jakiejkolwiek usterki.
Stan kontaktu |
Wskaźnik fizyczny |
Uderzenie elektryczne |
|---|---|---|
Zdrowe kontakty |
Gładka powierzchnia, odpowiednie napięcie sprężyny |
Niska rezystancja mikroomów, minimalne wytwarzanie ciepła |
Umiarkowane zużycie |
Niewielkie wżery, lekkie przebarwienia |
Zwiększona rezystancja, mierzalny wzrost temperatury pod obciążeniem |
Ciężka degradacja |
Głębokie kratery, ślad węgla, słabe źródła |
Wysoka odporność, ekstremalnie miejscowe nagrzewanie, wysokie ryzyko spawania |
Środowisko pracy ma duży wpływ na długoterminową integralność styków. Styki na bazie srebra są bardzo podatne na utlenianie i ataki chemiczne. W warunkach przemysłowych, takich jak oczyszczalnie ścieków lub papiernie, narażenie na siarkowodór tworzy grubą warstwę siarczku srebra na podkładkach. Ten nalot działa jak silny izolator. Drastycznie zwiększa opór powierzchniowy.
Kurz, wysoka wilgotność i żrące gazy dodatkowo zanieczyszczają współpracujące powierzchnie. Kiedy wyłącznik działa, prąd musi przebić się przez tę warstwę oporową. Powstałe mikrołuki i miejscowe nagrzewanie przyspieszają proces degradacji. To przesuwa styki bliżej stanu makrospoiny.
Standardowe wyłączniki automatyczne nie są zaprojektowane do działania jako styczniki. Używanie ich do częstego przełączania silników, transformatorów lub dużych baterii kondensatorów powoduje poważne naprężenia mechaniczne i termiczne. Te specyficzne obciążenia pobierają podczas uruchamiania ogromne prądy rozruchowe. Często mierzą od sześciu do dziesięciu razy większy prąd roboczy.
Powtarzające się przełączanie tych obciążeń o dużym rozruchu powoduje skumulowane zmęczenie cieplne. Styki wytrzymują ciągłe mikrospawanie i uderzenia mechaniczne. Z biegiem czasu stop powierzchniowy ulega wyczerpaniu. Skoki rezystancji i prawdopodobieństwo trwałego spoiny rosną wykładniczo.
Wybór materiału stykowego decyduje o żywotności wyłącznika i ogólnym bezpieczeństwie. Producenci muszą dokładnie zrównoważyć przewodność elektryczną z trwałością mechaniczną i odpornością spawania. Czysta miedź lub srebro zapewnia doskonałą przewodność, ale łatwo się spawa w warunkach łuku.
Srebro-wolfram (AgW) zapewnia wyjątkową odporność spoiny i trwałość mechaniczną. Pozostaje standardem w zastosowaniach wysokoprądowych, w których występuje silne wyładowanie łukowe. Nowoczesne alternatywy obejmują srebrno-grafit (AgC) i tlenek srebra i cyny (AgSnO2). Te zaawansowane kompozyty równoważą niską rezystancję styku z silnymi właściwościami zapobiegającymi spawaniu.
Materiał kontaktowy |
Przewodność |
Odporność spoiny |
Aplikacja podstawowa |
|---|---|---|---|
Czyste srebro/miedź |
Bardzo wysoki |
Niski |
Środowiska o niskim natężeniu prądu, bez wyładowań łukowych |
Srebro-wolfram (AgW) |
Umiarkowany |
Bardzo wysoki |
Zastosowania wysokoprądowe i wymagające silnego łuku elektrycznego |
Srebro-grafit (AgC) |
Wysoki |
Wysoki |
Ochrona przed mikrospawaniem |
Tlenek srebra i cyny (AgSnO2) |
Wysoki |
Wysoki |
Nowoczesny standard dla zrównoważonej wydajności |
The komora łukowa jest absolutnie obowiązkowym elementem zabezpieczającym w obudowie wyłącznika. Składa się z szeregu równoległych metalowych płytek zaprojektowanych do rozciągania, chłodzenia i gaszenia łuku elektrycznego podczas separacji styków. Siły magnetyczne wpychają łuk plazmowy do rynny, gdzie dzieli się on na mniejsze, łatwe w obsłudze segmenty. Płytki rozdzielające dzielą i wydłużają łuk, zwiększając jego napięcie łuku, jednocześnie sprzyjając chłodzeniu i dejonizacji aż do wygaśnięcia łuku.
Uszkodzona, brakująca lub silnie zanieczyszczona komorą łukową znacznie wydłuża czas łuku. Ta awaria mechaniczna bezpośrednio zwiększa energię cieplną dostarczaną do styków. Zwiększa to prawdopodobieństwo katastrofalnego spawu.
Prędkość otwierania lub prędkość przecinania mechanizmu młota jest głównym czynnikiem w usuwaniu usterek. Styki muszą rozdzielić się wystarczająco szybko, aby rozciągnąć łuk i przenieść go do komory łukowej, zanim metal całkowicie się upłynni. Powolne mechanizmy nie osiągają wymaganej prędkości.
Wyschnięte smary, nagromadzony brud lub wiązania mechaniczne spowalniają działanie wyzwalacza. Gdy styki rozstają się zbyt wolno, łuk zatrzymuje się na podkładkach. Baseny stopionego metalu. Jeśli mechanizm się zatrzyma, trwale łączy styki.
Szybkość usuwania ma bezpośredni wpływ na całkowite naprężenie termiczne działające na styki. Tradycyjne wyzwalacze termomagnetyczne opierają się na nagrzewaniu paska bimetalicznego w celu wyzwolenia wyłączenia przeciążeniowego. Ten mechaniczny proces zajmuje cenny czas.
Nowoczesne wyzwalacze elektroniczne (ETU) wykorzystują mikroprocesory do ciągłego monitorowania przebiegów prądu. Wykrywają usterki i uruchamiają elektromagnes wyłączający w ciągu milisekund. Szybsze wykrywanie usterek i mechanizmy wyłączające bezpośrednio redukują energię przepuszczaną. Minimalizacja tej energii drastycznie zmniejsza naprężenia termiczne prowadzące do zgrzewania kontaktowego.
Testowanie mikroomowe pozwala dokładnie ocenić integralność zamkniętych biegunów wyłącznika. Technicy używają cyfrowego omomierza o niskiej rezystancji (DLRO) do wstrzykiwania znanego prądu stałego przez zamknięte styki. Urządzenie mierzy spadek napięcia i oblicza dokładną rezystancję w mikroomach.
Ocena wyjściowa wymaga porównania odczytów na wszystkich trzech biegunach. Odczyty rezystancji styków należy porównać na wszystkich biegunach i ocenić w odniesieniu do limitów określonych przez producenta lub ustalonych pomiarów bazowych. Znaczące różnice między biegunami lub stale podwyższone odczyty rezystancji mogą wskazywać na zużycie styków, zanieczyszczenie powierzchni lub zmniejszony nacisk styku. Konieczne są dalsze kontrole i testy, aby określić, czy wymagana jest konserwacja lub wymiana wyłącznika.
Oto standardowa procedura przeprowadzania testu DLRO:
Odizoluj wyłącznik i sprawdź brak napięcia.
Zamknąć wyłącznik ręcznie.
Podłącz przewody prądu i potencjału DLRO do zacisków linii i obciążenia pierwszego bieguna.
Wprowadź prąd testowy o natężeniu od 10 A do 100 A.
Zanotuj odczyt mikroomów i powtórz dla pozostałych biegunów.
Porównaj wyniki z wartościami wyjściowymi producenta i sąsiednimi fazami.
Termografia w podczerwieni (IR) wykrywa miejscowe ogrzewanie w normalnych warunkach pracy, bez konieczności przestoju. Technicy skanują zaciski wyłącznika i obudowę zewnętrzną w pobliżu wewnętrznych punktów styku. Podwyższona temperatura wskazuje na wysoką odporność.
Ustalenie progów różnicy temperatur pomaga zasygnalizować zbliżającą się awarię. Wzrost temperatury o 10°C do 15°C powyżej temperatury otoczenia lub sąsiadujących faz wymaga natychmiastowego zbadania. Różnica przekraczająca 40°C oznacza krytyczne zagrożenie. Styki wytwarzają nadmierne ciepło i są narażone na duże ryzyko zespawania podczas następnej usterki.
Różnica temperatur (ΔT) |
Poziom ważności |
Wymagane działanie |
|---|---|---|
1°C do 10°C |
Normalny / niewielki |
Monitoruj podczas następnej zaplanowanej kontroli. |
11°C do 20°C |
Umiarkowany |
Zaplanuj wkrótce konserwację i wyczyść kontakty. |
21°C do 40°C |
Ciężki : silny |
Zaplanuj natychmiastową przerwę w pracy w celu naprawy lub wymiany. |
Ponad 40°C |
Krytyczny |
Natychmiast odłącz zasilanie. Katastrofalna awaria tuż, tuż. |
Inspekcje wzrokowe wyłapują oczywiste oznaki niepokoju jeszcze przed rozpoczęciem testów. Jeśli jest to możliwe, technicy muszą dokładnie sprawdzić komorę łukową i pola kontaktowe. Poszukaj poważnych wżerów, rozprysków stopionego metalu, śladów węgla i nierównomiernego zużycia. Przebarwienia na końcówkach często wskazują na przewodzenie ciepła na zewnątrz w wyniku awarii styków wewnętrznych.
Kontrole stanu mechanicznego należy przeprowadzać zgodnie z instrukcjami konserwacji producenta wyłącznika. Technicy powinni sprawdzić mechanizm operacyjny pod kątem zacięć, nieprawidłowego zużycia, uszkodzonych sprężyn i oznak zużycia smaru. Jeżeli zalecane są ćwiczenia mechaniczne, operacje otwierania i zamykania należy wykonywać w określonych bezpiecznych warunkach, aby sprawdzić spójność ruchu mechanizmu.
Protokoły bezpieczeństwa nie podlegają negocjacjom w przypadku podejrzenia wadliwej rozdzielnicy. Zawsze zakładaj, że wyłącznik jest pod napięciem, dopóki nie zostanie udowodnione, że jest inaczej. Rozpocznij od zlokalizowania głównego panelu elektrycznego i całkowitego odłączenia zasilania od obwodu. Zastosuj ścisłe urządzenia Lockout/Tagout (LOTO), aby zweryfikować izolację.
Używaj izolowanych narzędzi o odpowiednich parametrach i noś odpowiedni sprzęt ochrony osobistej (PPE). Obejmuje to kombinezony chroniące przed łukiem elektrycznym i rękawice odporne na napięcie. Bezpiecznie rozwiązuj problemy z połączeniami obwodów i awarie wewnętrznych wyłączników bez ryzyka przypadkowego zasilenia. Nigdy nie omijaj blokad bezpieczeństwa w celu sprawdzenia podejrzanego wyłącznika.
Zainstalowanie wyłącznika o niewystarczającej zdolności przerywania prądu (AIC) gwarantuje awarię w przypadku poważnej awarii. Inżynierowie muszą przeprowadzić kompleksowe badania koordynacji zwarć. Badania te obliczają maksymalny dostępny prąd zwarciowy w konkretnym punkcie instalacji.
Wartość znamionowa AIC wyłącznika musi przekraczać tę obliczoną wartość. Modernizacja transformatorów poprzedzających często zwiększa dostępny prąd zwarciowy. Zaniedbanie ponownej oceny i uaktualnienia parametrów znamionowych wyłączników znajdujących się na dalszym końcu instalacji naraża cały system na ryzyko wybuchowego spawania stykowego podczas zwarcia.
Konserwacja zapobiegawcza wydłuża żywotność sprzętu i zapobiega awariom. Postępuj zgodnie z wytycznymi NFPA 70B, aby ustalić niezawodny harmonogram konserwacji. Podczas planowej konserwacji technicy powinni sprawdzić i oczyścić mechanizmy wewnętrzne, jeśli jest to dozwolone, zastosować w określonych punktach wyłącznie smary zatwierdzone przez producenta oraz sprawdzić stan styku i ciśnienie zgodnie z procedurą konserwacji.
Weryfikacja momentu obrotowego wszystkich połączeń zacisków jest obowiązkowa. Luźne połączenia zewnętrzne generują ogromne ciepło. Ta energia cieplna jest kierowana bezpośrednio do korpusu wyłącznika. Zaostrza wewnętrzne naprężenia termiczne w kontakcie i przyspiesza drogę do spoiny.
Wyłączniki półprzewodnikowe (SSCB) wykorzystują urządzenia półprzewodnikowe, takie jak tranzystory IGBT lub tranzystory MOSFET SiC, do przerywania prądu bez konieczności polegania na konwencjonalnych stykach mechanicznych w głównej operacji przełączania. W tej konstrukcji unika się mechanizmu zgrzewania stykowego, jaki występuje w przypadku tradycyjnych wyłączników mechanicznych. Wyłączniki hybrydowe łączą przerwanie oparte na półprzewodnikach z mechanicznymi elementami przełączającymi, oferując inną równowagę wydajności przełączania, strat i złożoności systemu. Obie technologie wymagają oceny pod kątem konkretnego zastosowania, zanim zostaną rozważone jako alternatywy dla konwencjonalnych wyłączników automatycznych.
Modele hybrydowe łączą mechaniczny przełącznik obejściowy z przerywaczem półprzewodnikowym. Oceń dokładnie kompromisy koncepcyjne. SSCB zapewniają mikrosekundowe czasy rozliczeń, ale wymagają wyższych początkowych nakładów kapitałowych. Wytwarzają również ciągłe ciepło podczas normalnej pracy, co wymaga solidnych systemów zarządzania ciepłem.
Pracujący sprzęt ze znaną historią awarii wyłączników narusza podstawowe standardy bezpieczeństwa. Normy NFPA 70E i OSHA wymagają, aby urządzenia zabezpieczające były odpowiednio konserwowane i zdolne do bezpiecznego usuwania usterek.
Spawany wyłącznik nie usuwa usterki, umożliwiając nieprzerwany przepływ ogromnej energii. Stwarza to poważne ryzyko wystąpienia łuku elektrycznego. Unieważnia to obliczenia energii padającej łuku elektrycznego obiektu, powodując, że określone ŚOI są nieodpowiednie. Personel pracujący w pobliżu urządzenia jest narażony na skrajne niebezpieczeństwo spowodowane ciśnieniem wybuchu, odłamkami i oparzeniami termicznymi.
Spawane styki tworzą śmiertelną pułapkę podczas procedur Lockout/Tagout. Mechaniczne połączenie wewnątrz kruszarki może pozwolić na przesunięcie dźwigni zewnętrznej do pozycji „WYŁĄCZONE”. Jednak spawane styki utrzymują obwód wewnętrzny w pełni pod napięciem.
Technik zakładający zamek na klamkę uważa, że system jest bezpieczny. To skrajne niebezpieczeństwo podkreśla absolutną konieczność stosowania zasady „Sprawdź przed dotknięciem”. Przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac należy zawsze używać zweryfikowanego woltomierza, aby potwierdzić stan zerowej energii na zaciskach obciążenia.
Spawanie styków wyłącznika to awaria, której można zapobiec, wynikająca z niewłaściwego zarządzania temperaturą, nieodpowiedniej konserwacji lub niewłaściwej specyfikacji. Poleganie na uszkodzonych lub zbyt małych wyłącznikach naraża personel i infrastrukturę na poważne ryzyko. Aby złagodzić te zagrożenia, należy podjąć następujące działania:
Priorytetowo traktuj wyłączniki z wytrzymałymi materiałami stykowymi, takimi jak srebro-wolfram (AgW) i szybko działającymi wyzwalaczami elektronicznymi do zastosowań wymagających dużych udarów.
Przeprowadź audyt termograficzny obejmujący cały obiekt, aby zidentyfikować lokalne warunki ogrzewania i spawania w istniejącej rozdzielnicy.
Przeglądać i aktualizować badania koordynacji zwarć, aby upewnić się, że wszystkie wyłączniki posiadają odpowiednią zdolność przerywania prądu (AIC).
Wdrożyć rygorystyczny harmonogram testów mikroomowych w oparciu o wytyczne NFPA 70B, aby śledzić pogorszenie stanu styków w czasie.
Egzekwuj zasadę „Przetestuj przed dotknięciem” podczas wszystkich procedur LOTO, aby zabezpieczyć się przed fałszywymi wskazaniami „WYŁĄCZONY” spowodowanymi przez zespawane styki.
Odp.: Najczęstszą przyczyną jest nadmierna energia cieplna topiąca pola kontaktowe. Zwykle wynika to z prądów zwarciowych przekraczających wartość znamionową wyłącznika, poważnego zużycia mechanicznego zmniejszającego nacisk stykowy lub częstego przełączania obciążeń o dużym rozruchu.
Odp.: Spawany wyłącznik nie przerwie zasilania w przypadku zadziałania. Fizyczny uchwyt może wydawać się luźny, gąbczasty lub przesunąć się do pozycji „WYŁ.”, gdy obwód pozostaje w pełni pod napięciem. Testowanie mikroomów wykaże również nieprawidłowe odczyty rezystancji.
O: Nie. Po stopieniu styków struktura metalurgiczna zostaje trwale naruszona. Wyłącznik należy zniszczyć, bezpiecznie usunąć i całkowicie wymienić, aby przywrócić właściwą ochronę obwodu.
Odp.: Komora łukowa rozciąga, chłodzi i gaśnie łuk elektryczny powstały w wyniku rozłączenia styków. Szybkie wygaszanie łuku minimalizuje energię cieplną dostarczaną do styków, zapobiegając upłynnianiu i spawaniu metalu.
Odp.: Testowanie rezystancji styków należy przeprowadzać co rok do trzech lat, w zależności od środowiska pracy i częstotliwości obciążenia. Obiekty stosujące się do wytycznych NFPA 70B zazwyczaj włączają te testy do swoich corocznych przestojów związanych z konserwacją zapobiegawczą.
Odp.: Zewnętrzny uchwyt łączy się ze stykami za pomocą mechanicznego połączenia. Jeżeli połączenie wygina się lub pęka z powodu dużej siły przyspawanych podkładek, uchwyt może swobodnie przesunąć się w położenie „WYŁ”, nawet jeśli styki pozostają zabezpieczone i pod napięciem.